بیماری های شایع روانشناختی قرن 21


اختلالات روانشناختی از آنچه اکثریت مردم فکر می کنند شایعترند و افراد بسیار اندکی به دنبال درمان این اختلالات بر می آیند. احتمالا ما باید روش های مختلف و منحصر به فردی را برای معرفی درمان های سلامت روان به مردم تدبیر کنیم. حتی یک جلسه مشاوره و روان درمانی هم می تواند برای افراد سودمند باشد.
افرادی که از اختلالات روانشناختی رنج می برند ممکن است به دلایل متعددی از درمان اجتناب کنند. آنها ممکن است با تشخیص گرفتن احساس راحتی نداشته باشند. و در نتیجه نمی توانند به نیازهای سلامت روان شان به قدر کافی پاسخ بگویند. خود درمانی با مواد یا الکل نیز افکار و احساسات ناخوشایند را به طور موقت خاموش نگه می دارد و به محض از بین رفتن اثر مواد همه چیز از نو شروع می شود.
در حال حاضر بیش از 200 نوع بیماری روانی وجود دارد. اختلالات روانشناختی نیز همانند بیماری های جسمی در یک طیف قرار می گیرند و شدت نشانگان می تواند به طور گسترده ای در میان افراد متنوع باشد. بر اساس یک پژوهش ملی در زمینه مصرف دارو و سلامت، 18.1 درصد از تمامی بزرگسالان در سال 2014 به یک اختلال روانشناختی مبتلا بوده اند. این پنج اختلال، به عنوان پنج بیماری روانی شایع این قرن شهرت یافته اند.
اختلال اضطرابی
اختلال نقص توجه بیش فعالی
اختلال دوقطبی
اختلالات افسردگی
اسکیزوفرنی
1- اختلالات اضطرابی
احساس اضطراب در بعضی از سناریوهای خاص شایع است اما اختلالات اضطرابی با اضطراب یا ترس شدیدی مشخص می شوند که کنترل آن دشوار است و نهایتا تاثیر منفی شدیدی را بر زندگی روزمره فرد به جا می گذارند. ترس یک پاسخ هیجانی طبیعی به وجود تهدید و یا ادراک تهدید است، در حالی که اضطراب پیش بینی یک تهدید احتمالی در آینده است. افراد می توانند ترس های خاصی داشته باشند که فوبیا نامیده می شوند، و یا احساسات کلی تری چون اضطراب را در موقعیت های متنوعی تجربه کنند. در مجموع اختلالت اضطرابی شایع ترین اختلال روانی در میان افراد است. بر اساس گزارش NIMH، اختلالات اضطرابی 40 میلیون بزرگسال را در ایالات متحده تحت تاثیر قرار می دهد و 8/22 درصد از آنها اختلال شان شدید است. روش های متنوعی برای درمان اختلالت اضطرابی وجود دارد شامل روان درمانی، داروها، مراقبه و رویکردهای جایگزینی چون طب سوزنی و ماساژ.



2- اختلال نقص توجه بیش فعالی
اختلال نقص توجه بیش فعالی با بیش فعالی یا تکانشگری و عدم توانایی توجه کردن مشخص می شود. کودکانی که اختلال ADHD دارند در مدرسه و موقعیت های اجتماعی درگیر می شوند در حالی که بزرگسالان مبتلا به ADHD به آسانی حواسشان پرت می شود و با سازماندهی مشکل دارند. ADHD یکی از شایعترین اختلالت سلامت روان در میان کودکان است و شیوع این اختلال در پسرها بیش از دخترهاست. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی 2/10 درصد از کودکان بین سنین 5 و 17 سالگی تشخیص ADHD را دریافت می کنند.



3- اختلال دوقطبی
بر اساس گزارش سوءمصرف مواد و سازمان خدمات سلامت روان، 6/2 درصد از بزرگسالان از بعضی انواع دوقطبی رنج می برند که 2/11 درصد از این افراد سن شان بین 13 تا 18 سالگی است. بزرگترین عامل خطر برای ابتلا به اختلال دوقطبی سابقه خانوادگی ابتلا به این اختلال است که با تغییرات چشمگیر در خلق و سطح انرژی مشخص می شود و تحت عنوان اپیزودهای مانیا و افسردگی نامیده می شود. بر اساس NIMH، نشانگان اپیزود مانیا شامل موارد زیر است:
• احساسات عاشقانه
• مقدار زیادی انرژی
•مشکل خواب
• صحبت کردن سریع
• بیقراری
• تحریک پذیری
• رفتارهای پر خطر
برخی از علائم افسردگی عبارتند از:
•غمگینی
• کمبود انرژی
• کاهش سطح فعالیت
• خواب بیش از حد و یا خواب خیلی کم
• فراموشی
• خوردن بیش از حد یا خیلی کم
• تجربه افکار خودکشی



4- اختلالات افسردگی
اختلالات افسردگی با احساسات غم، نامیدی، احساس پوچی و تحریک پذیری مشخص می شوند. افرادی که حداقل به مدت دو هفته خلق افسرده ای دارند و علاقه شان را به فعالیت های مورد علاقه شان از دست می دهند ممکن است تشخیص اختلال افسردگی اساسی را دریافت کنند. در کودکان و بعضی از نوجوانان این بیماری معمولابیشتر با نشانگان تحریک پذیری نمود می یابد تا غمگینی.
افکار خودکشی در طول دوره های افسردگی اساسی شایع هستند و افرادی که این افکار را تجربه می کنند ممکن است به کمک درمانی سریعی نیاز داشته باشند. بر اساس NSDUH، 6/6 درصد از بزرگسالان حداقل یک دوره افسردگی اساسی را در تجربه می کنند و گزارش مراکز کنترل بیماری و پیشگیری نشان می دهد که خودکشی دهمین دلیل مرگ آمریکایی ها در تمامی سنین بوده در سال 2013 است. روش های بسیاری برای درمان افسردگی وجود دارد که شامل دارودرمانی، مراقبه، رواندرمانی، و روش های طبیعی همچون ورزش است. ترکیب رویکردها برای بسیاری از افراد می تواند موثر باشد.



5- اسکیزوفرنی و اختلالات سایکوتیک دیگر
بر اساس گزارش سازمان ملی سلامت روان (NIMH)، نشانگان اسکیزوفرنیا معمولا بین سنین 16 تا 30 سالگی نمود می یابد. اسکیزوفرنی با توهم ها، خطاهای ادراکی، و افکار مختل مشخص می شود و افراد مبتلا به این اختلال در تشخیص آنچه که واقعیت دارد از آنچه که واقعیت ندارند، مشکل دارند. گزارش های اسکیزوفرنی و اختلالات مشابه نشان می دهد که 1/1 درصد از جمعیت جهان به این اختلال مبتلا هستند و 5/3 میلیون نفر در ایالات متحده این تشخیص را دریافت کرده اند.


درمان اسکیزوفرنی معمولا شامل دارو و روان درمانی است و چرخه نشانگان در اکثریت افراد می تواند به میزان قابل توجهی تحت کنترل درآید و به آنها اجازه زندگی بهنجار را بدهد.